| ไปยังหน้า : |
| ๑. อวิชชา | ได้แก่ โมหเจตสิก | จัดเป็น นาม | ||
| ๒. สังขาร | ได้แก่ เจตนาเจตสิก | จัดเป็น นาม | ||
| ๓. วิญญาณ | ได้แก่ โลกียวิปากจิต ๓๒ | จัดเป็น นาม | ||
| ๔. นามรูป = นาม | ได้แก่ เจตสิก ๓๕ ที่ในโลกียวิปากจิต | จัดเป็น นาม | ||
| รูป | ได้แก่ กัมมชรูป ๒๐ | จัดเป็น รูป | ||
| ๕. สฬายตนะ | ได้แก่ รูปอายตนะ ๕ | จัดเป็น รูป | ||
| มนายตนะ | จัดเป็น นาม | |||
| ๖. ผัสสะ | ได้แก่ ผัสสเจตสิก | จัดเป็น นาม | ||
| ๗. เวทนา | ได้แก่ เวทนาเจตสิก | จัดเป็น นาม | ||
| ๘. ตัณหา | ได้แก่ โลภเจตสิก | จัดเป็น นาม | ||
| ๙. อุปาทาน | ได้แก่ โลภเจตสิกและทิฏฐิเจตสิก | จัดเป็น นาม | ||
| ๑๐. ภพ = กัมมภพ | ได้แก่ เจตนาเจตสิก | จัดเป็น นาม | ||
| อุปปัตติภพ | ได้แก่ โลกียวิปากจิต ๓๒ | จัดเป็น นาม | ||
| ๑๑. ชาติ | ได้แก่ ความเกิดขึ้นของวิบากขันธ์ ๕ | จัดเป็น นามรูป | ||
| ๑๒. ชรา | ได้แก่ ความแก่ของวิบากขันธ์ ๕ | จัดเป็น นามรูป | ||
| ๑๓. มรณะ | ได้แก่ ความดับของวิบากขันธ์ ๕ | จัดเป็น นามรูป | ||
| ๑๔. โสกะ | ได้แก่ โทมนัสสเวทนา | จัดเป็น นาม | ||
| ๑๕. ปริเทวะ | ได้แก่ จิตตชวิปปลาสสัททะ | จัดเป็น รูป | ||
| ๑๖. ทุกขะ | ได้แก่ ทุกขสหคตกายิกเวทนา | จัดเป็น นาม | ||
| ๑๗. โทมนัสสะ | ได้แก่ โทมนัสสเวทนา | จัดเป็น นาม | ||
| ๑๘. อุปายาสะ | ได้แก่ โทสเจตสิก | จัดเป็น นาม |
วิปัสสนาภูมิ ๖ หมวดนี้ เมื่อย่อลงแล้ว ก็ได้แก่ รูปกับนาม เท่านั้น ในเบื้องต้นพระโยคีบุคคลผู้จะเจริญวิปัสสนาต้องพิจารณาให้รู้และแยกแยะให้เข้าใจโดยความเป็นรูปเป็นนามเสียก่อนแล้ว จึงกำหนดพิจารณาดูอาการเป็นไปของรูปนามนั้น จนเห็นเหตุปัจจัยที่ทำให้เกิดรูปนามนั้นขึ้น ต่อจากนั้น จึงกำหนดพิจารณารูปนามนั้นให้เห็นโดยความเป็นไตรลักษณ์ว่า รูปนามมีลักษณะที่ไม่เที่ยง ทนอยู่ในสภาพเดิมไม่ได้ บังคับบัญชาให้เป็นไปตามใจปรารถนาก็ไม่ได้ เมื่อพิจารณาเห็นรูปนามโดยความเป็นไตรลักษณ์อย่างนี้แล้ว ก็สามารถละความเห็นผิด ความเข้าใจผิด และความสำคัญมั่นหมายผิดว่า รูปนามนี้เป็นของเที่ยง เป็นสุข เป็นตัวตน เป็นสิ่งที่สวยงาม เป็นต้นเสียได้ การเห็นผิด การเข้าใจผิด การสำคัญผิด เหล่านี้เรียกว่า วิปลาสธรรม คือ เป็นสิ่งที่วิปลาสคลาดเคลื่อนไปจากความเป็นจริง